Italiaanse delicatessen | Trentanove Italiaanse delicatessen | Trentanove Italiaanse delicatessen | Trentanove

Voddenbaaltjes

Speciaal gebak dat werd /wordt gemaakt rond de Carnaval

Recept voor Cenci:

75 gram roomboter (of margarine) op kamertemperatuur
2 grote eieren
50 gram suiker
4 eetlepels marsala,amaretto, rum of  grappa (alcohol verdampt volledig tijdens het proces), het gaat om de smaak incm het vocht.  4 el water is ook goed.
275 gram farina 00 of 0
een mespunt zout

censi

Farina 00 voor het uitrollen van het deeg

 

1 ltr plantaardige om te bakken (bijvoorbeeld zonnebloemolie). Vroeger werden ze in de reuzel gebakken
Voor het bestrooien:

poedersuiker

 

Bereiding:
Doe de eieren en de marsala/grappa/amaretto/rum bij de boter en de suiker en klop die er door of meng ze in een keukenmachine.

Voeg de bloem en het zout toe en klop dit heel voorzichtig door het deeg. (niet te enthousiast want het stuift enorm als u niet oppast.

Bestuif het werkblad met bloem en kneed het deeg daarop verder tot het soepel en zacht is.

Verdeel het deeg in 4 gelijke porties en maak daar een bal van.

Verpak de ballen deeg (afzonderlijk) in stukken huishoudfolie.

Leg het deeg ten minste 1/2 uur (of tot de volgende dag) in de koelkast.

Rol één van de deegballen uit tot het deeg heel dun geworden is (1-1/2 tot 2 millimeter dik). 

Door het uitrollen zal het deeg aan het werkblad gaan plakken en dan trekt u het stuk, draai om dat te voorkomen het deeg één of meer malen om en bestuif het deeg en werkblad  telkens opnieuw licht met wat bloem.

Maak – met behulp van een gekartelde deegsnijder repen  van zo’n 10 zo’n 15 cm lang en 1,5 cm breed zoals bij *Sottopoggio, of maak er ruitjes of rechthoekjes van.

 

Frituren:
Verhit de olie in een hoge pan (een kook- of braadpan). Doe er minimaal een laag van 5 centimeter olie in.

Beleg een rooster, dienblad of de bakplaat met een dubbele laag keukenpapier om het gebak op uit te laten lekken.

Om te controleren of de olie heet genoeg is, kunt u een stukje brood in de olie gooien, als het brood snel en bruisend naar de oppervlakte komt, is de olie op temperatuur.

Leg met een tang of een spaan een aantal stukjes deeg in de olie. Niet teveel want dan koelt de olie af en kunnen de stukjes deeg aan elkaar vast plakken.

Keer het gebak als de onderkant heel licht bruin is om en haal het uit de olie als het rondom licht bruin is. De gemiddelde tijd om gaar te worden is 2 minuten. Het deeg moet dan mooi licht tot goudbruin zijn. Als het deeg in een kortere tijd bruin wordt dan is de olie waarschijnlijk te heet en verbrandt de buitenkant terwijl de binnenkant niet gaar is.

Laat de repen na het frituren uitlekken op het keukenpapier.

Bestrooi alleen dat gene dat direct warm gegeten wordt met poedersuiker (uit de bus of doe het in een theezeefje). Wacht met gebak dat later gegeten wordt met bestrooien tot het afgekoeld is.

 

Serveer het samen met een glaasje Spumante of gewoon bij de koffie of de thee.

Let op en stop op tijd met eten want ik weet uit ervaring dat je er ongemerkt veel te veel van eet

Eet er ook niet  teveel van vlak voordat u een lange bochtige autorit gaat maken want dat is niet leuk!

Bar Pastisseria Sottopoggio “Cenci”

Altijd als ik in Guamo (Toscane) ben, sla ik het ontbijt in de Bed & Breakfast over om te ontbijten in voor mij de beste Bar/Patisseria van Italië “Sottopoggio”. Waarschijnlijk zijn er legio betere etablissementen te noemen maar voor mij staat Sottopoggio onbetwist op nummer 1.

Een Bar/Patisserie bij splitsing van 2 wegen op een gedateerd bedrijventerrein. Vanaf een uur of 5 in de ochtend open. Voor en naast de zaak een groezelig parkeerterrein met aan de randen verwaarloosde oleanderstruiken en wat pijnbomen en een overvloed aan zwerfvuil. Het parkeergedeelte naast de zaak is bijna altijd leeg terwijl de ruimte voor de zaak met drie rijen dik tot op de rijweg staat vol geparkeerd.

Bij binnenkomst tref je er een dwars doorsnede van de Italiaanse samenleving. Vrouwen in mantel pakjes op torenhoge hakken, in jeans of trainingspak met pikzwart haar of zichtbaar geblondeerde lokken met ook op regenachtige dagen zonnebrillen in het haar als diadeem, mannen in donker grijze pakken, in Engelse tweet, wafel jasjes, overalls  en legerkleding, wisselen kort nieuws en roddels uit.  Drinken hun koffie, die direct bij binnenkomst door de vrouwelijke barista’s op snelle en efficiënte wijze wordt bereid. Tussendoor eten ze een corno of iets zoets, deppen hun mond af, verfrommelen het servetje, rekenen af en vertrekken weer. Gemiddelde tijd dat ze binnen zijn is nog geen 3 minuten. Er werkt een legertje van vrouwelijk personeel dat is  gekleed in bedrijfskleding die veel van elkaar wegheeft maar die toch net voor iedere functie iets anders is. Ze zijn op strenge hiërarchische wijze ingedeeld en kopiëren elkaar ook in uiterlijke mode kenmerken,kleine tatoeages op schouders, pols, enkels en gekleurd lijntje om de lippen, oorbellen en piercings verschijnen en verdwijnen, borsten die bij ieder bezoek iets voller lijken te zijn geworden en zelfs de rondingen van de billen  zijn  door de jaren heen verdacht veel op elkaar gaan lijken.

sottopoggio

Ik ben erin de afgelopen 20 jaar misschien al wel 100 keer geweest en ben er nog nooit teleurgesteld.  De blik van de barista is altijd op de deur gericht en zij weet van al haar klanten hoe de koffie moet worden gezet en wat er wel en niet in moet. Voordat de klant bij de bar is gearriveerd staat zijn al koffie, perfect gezet voor hem klaar. Ik sta er altijd wat klungelig tussen en geniet van het geroezemoes en wordt altijd wat duizelig door het enorme assortiment van broodjes en gebak en het tempo waarin de dames de bestelling willen opnemen. Ze verwachten van mij eigenlijk ook dat ik inmiddels bij binnenkomst al weet wat ik neem. Maar dat is voor mij nog steeds een Heracles opdracht.

Ooit rond carnaval werd ik er getriggerd door gekartelde repen koek die met poedersuiker waren bestoven “ Cenci” heette ze, “voddenbaaltjes” heerlijke krokante luchtige repen die niet in de oven maar in de olie worden gebakken. Heel specifiek voor lucca en Viareggio in het bijzonder werd mij verteld. Ik heb ze meteen gekocht en heb er ook een schaal van mee naar Nederland genomen, ingepakt alsof het ging om een heel luxe geschenk.

Inmiddels heb ik in verschillende regio’s vergelijkbare dolce gezien, die steeds  als specifiek voor die regio onder een andere naam en net andere vorm wordt aangeboden: Frappe (Emilia), Chiacchiere (Lombardije) Crostoli (Venetie. Het recept van het deeg is vergelijkbaar maar de vorm verschilt. Ze zijn allemaal ooit als speciaal carnavals gebak ontstaan..

Bar/Pasticceria Sottopoggio

Via Sottomonte, 66, 55012 Capannori Lucca, Italië